Ankers Aweigh

De postdienst van de Kaaimaneilanden gaf in 2013 een postzegelserie uit met de titel 'Ankers'. De postzegels tonen de ankers van lokale scheepswrakken met afbeeldingen van het betreffende scheepstype. De serie belicht de ankers van de Mathusalem (20c), Topsy (25c), Inga (25c), Tofa ($1.50) en Glamis ($2). De eerstedaagsenvelop toont de HMS Sparrowhawk. Ankers zijn een belangrijk detail omdat ze nuttig zijn bij het bepalen van de grootte van een schip. Er bestaat namelijk een specifieke verhouding tussen de grootte en het gewicht van schepen en hun ankers. Ze helpen ook bij het vaststellen van de bouwdatum van een schip.

Eerste dag envelop

Het anker, bij de duikplek Anchor Wall op Cayman Brac, ligt in een koraalravijn op een diepte van 80 meter. Gezien de vorm en de datering wordt algemeen aangenomen dat het is achtergelaten door de HMS Sparrowhawk, een van de onderzoeksschepen die tussen 1880 en 1881 de topografie van de eilanden in kaart brachten. Deze kaarten werden in 1882 gepubliceerd. Het hoogste punt van Little Cayman, op 40 meter boven zeeniveau, staat bekend als Sparrowhawk Hill. Toevallig is Blossom Village op Little Cayman vernoemd naar het hydrografische onderzoeksschip HMS Blossom, dat in 1831 rond de eilanden werkte. Er wordt ook aangenomen dat Owen Island tijdens de landmeting van 1880 vernoemd is naar de hoofdlandmeter van het schip, Richard Owen. De Mathusalem was een houten bark, gebouwd in 1868 door Giuseppe Tonello op zijn privéwerf in Triëst, Italië. Het was een koopvaardijschip (gebruikt voor het vervoer van vracht en passagiers), 140 meter lang, woog 537 ton en verging in 1893, 25 jaar na de bouw, bij East End, Grand Cayman. Het wrak van de Mathusalem ligt tussen de overblijfselen van verschillende andere schepen, waaronder de Glamis, Maribelle, Otto Lee en mogelijk de Belle of the Clyde, in hetzelfde gebied bij East End. Haar ankers en stapels kettingen liggen op de rifrand, overboord gegooid in een poging om de lading van het gezonken schip te verlichten. De Inga, oorspronkelijk de Peter Denny geheten, was een driemastschip met volledige tuigage en accommodatie voor 300 tot 400 passagiers. Ze werd in 1865 in Schotland gebouwd door John Duthie and Sons en stond bekend als een snel schip. De Peter Denny was 197 meter lang, 34 meter breed en 20 meter diep. Ze woog 998 brutoton. In 1883/1884 werd de Peter Denny verkocht aan L. Larsen uit Sandefjord, Noorwegen en hernoemd tot Inga. Op 17 september 1888 verging de Inga voor de zuidkust toen ze aan de grond liep bij Old Isaacs, East End – waar haar twee ankers zich bevinden, waarvan er één volledig onder water ligt. De bovenste ankerarm van het andere anker is boven het wateroppervlak zichtbaar en beide ankers zijn gemakkelijk vanaf de kust te bereiken, aangezien ze zich in slechts een paar meter water bevinden. De Topsy verging in februari 1890 nabij de haven van Buccaneer, in het noordwesten van Cayman Brac. Ze werd overvallen toen ze net klaar was met het lossen van haar lading en kon haar enorme anker niet op tijd ophalen om om de westpunt van Cayman Brac heen te varen naar de veilige zuidkust. De Topsy was een houten bark van 89.2 meter lang en woog 139 ton. Ze werd in 1853 gebouwd door John Walsh en William Douglas op Prince Edward Island, Canada. Het hoofdanker van de Topsy ligt op een diepte van 40 meter bij de zeer populaire duikplek Buccaneer. Het anker wordt gebruikt om de boei van de duiklocatie vast te maken, terwijl de rest van de wrakstukken van het schip verspreid liggen langs de kleine muur en in het ondiepe water. Dit is misschien wel de populairste ondiepe duik- en snorkelplek rond de kust van Cayman Brac. De Tofa werd in 1891 gebouwd door A. Sewall & Co in New England, Verenigde Staten. Het was een houten schip van teak en berkenhout met een brugdek (het bovendek waar de kapitein staat en vanwaar het schip wordt bestuurd), en daaronder nog een dek. Met een brutogewicht van 631 ton en een lengte van 172 voet (52 meter) had ze een breedte van 35 voet (10,7 meter) en een diepgang van 13 voet (4 meter), waardoor ze 378 ton lading benedendek kon vervoeren. De Tofa liep in september 1915 door slecht weer aan de grond. Langs de zuidkust van Little Cayman Island en ten oosten van Owen Island, voor de kust bij Rocky Point, liggen de ankers, spanten en stagen van de Tofa. De Glamis was een van de 21 schepen die in 1876 werden gebouwd door Alexander Stephen and Sons Limited van de Dundee Shipbuilding Company. Het was een driemastbark van ijzer en staal. De Glamis woog 1,232 brutoton, was 225.3 meter lang, 21.9 meter diep en 34.8 meter breed. Ze had twee dekken met gecementeerde schotten. De Glamis liep op 14 augustus 1913 vast op een rif voor de oostkust van Grand Cayman. Haar anker is slechts een klein deel van de enorme hoeveelheid wrakstukken van dit stalen schip die verspreid liggen over het ondiepe rif aan de noordoostkant van Grand Cayman.