Bijzondere aanmaningen

De Duitse dichter Friedrich (von) Schiller kreeg onlangs een aanmaning voor het betalen van kijk- en luistergeld. Erg bijzonder als je al in 1805 overleden bent. En nog eigenaardiger wanneer je bedenkt dat de radio pas rond 1900 werd uitgevonden.   De aanmaningen kwamen terecht bij de Friedrich Schiller-Grundschule in Weigsdorf-Köblitz (Saksen). De schooldirecteur liet de Duitse instantie die het geld int (GEZ), weten dat de beroemde dichter al zo’n 200 jaar niet meer in het land der levenden is. De aanhouder wint, moet GEZ gedacht hebben, want de aanmaningen stopten niet. Men vroeg Schiller zelfs nog aan te tonen dat hij geen radio of televisie bezat. Uiteindelijk heeft de GEZ haar fout erkend.

Ludovike Simanowiz [Openbaar domein]

Friedrich Schiller werd geboren in 1759 en overleed in 1805 aan een longaandoening. Drie jaar voor zijn dood werd hij in de adelstand verheven en mocht hij zich von Schiller noemen. Schiller was niet alleen een begenadigd dichter maar ook toneelschrijver en filosoof. Om inspiratie te krijgen, hield hij er wat rare gewoonten op na. Soms stak hij zijn voeten in een emmer met ijs. En hij snoof de geur op van overrijpe appels, die hij in een bureaulade bewaarde. Vreemd, maar het leidde tot prachtige gedichten zoals het befaamde ‘Ode an die Freude’. In 2005, 200 jaar na zijn sterfjaar, was het Schiller jaar. Ter ere hiervan werden er diverse postzegels uitgeven. Onder andere een postzegel die refereert aan het gedicht ‘Ode an die Freude’. En een postzegel met het standbeeld van Schiller dat in Weimar staat. De plaats waar hij lang woonde. Dit artikel is geschreven door Jacqueline van der Pas Hannes Grobe [CC BY 3.0 (https://creativecommons.org/licenses/by/3.0)] en Ludovike Simanowiz [Public domain]