Het ijs breken

Op 17 augustus 1977 om 4 uur 's ochtends Moskoutijd bereikte de atoomijsbreker Arktika, na het ijs van het centrale poolbekken te hebben overwonnen, als eerste oppervlakteschip de Noordpool. De ijsbreker legde in 7 dagen een afstand van 2,528 mijl af.

Het oorspronkelijke idee was om de vlucht van de Russische vlieger Tsjalov over de Noordpool naar Amerika na te bootsen, maar dan over zee, en net op tijd in de Verenigde Staten aan te komen om deel te nemen aan de viering van het 200-jarig bestaan ​​van dat land. De Russische autoriteiten waren echter niet enthousiast over het Amerikaanse deel van de reis, hoewel het idee om de Noordpool over zee te veroveren zeer aantrekkelijk werd gevonden.

De voorbereidingen voor de expeditie werden in het grootste geheim gehouden. De Arktika werd voor het eerst te water gelaten in 1975 en onderging strenge tests voordat ze gereed werd bevonden voor haar taak. Voordat de reis werd uitgevoerd, werd een grondige luchtverkenning van het gebied uitgevoerd, aangezien het Arctische ijs zeer beweeglijk is en vaak van locatie kan veranderen, wat een potentieel gevaar voor de ijsbreker kan opleveren. De expeditie bestond uit meer dan 200 leden. Naast de recordbrekende missie om de Noordpool te bereiken, waren andere doelen het testen van de eigenschappen van de ijsbreker en haar weerstand tegen de constante ijsinslagen.

Na aankomst op de Noordpool bracht het 15 uur door op de top van de wereld.

Toen de bemanning en de rest van de expeditieleden het ijs opkwamen om de prestatie te vieren, organiseerde de politieke propaganda-agent – ​​de persoon die verantwoordelijk was voor de berichtgeving over de gebeurtenis in de Sovjetgeschiedenis – onmiddellijk een bijeenkomst om de prestatie te herdenken. Deze begon met een toespraak van de toenmalige Sovjetleider, Leonid Brezjnev. Hij stelde een nauwgezet plan op, inclusief niet alleen de agenda voor de viering, maar ook tijdvakken voor applaus, tranen van vreugde en uitingen van blijdschap. Sommigen organiseerden vuurwerk en saluutschoten met de wapens die ze aan boord hadden. Er werd een stalen mast opgericht met een Sovjetvlag erop, en een enorme stalen plaat met het Sovjetwapen erop werd op de grond gegooid. Bij terugkeer naar de Sovjet-Unie werden alle expeditieleden direct helden, en hun prestatie werd zelfs vergeleken met de eerste ruimtevlucht van Joeri Gagarin.

Alle bemanningsleden kregen de titel Held van de Socialistische Arbeid, terwijl de rest medailles ontving en de titel van geëerde poolontdekkers kreeg, hoewel sommigen van hen slechts aan boord van de ijsbreker waren geweest als vrienden of familieleden van de bemanning. De echte poolontdekkers aan boord van de Arktika beschouwden dit als een belediging, aangezien poolontdekkers normaal gesproken pas na ongeveer tien jaar werk zo'n eer konden verwerven.

Grappig genoeg werd aan de 26 officiële poolonderzoekers die na de terugkeer van de expeditie aan boord waren, een gratis Volga beloofd, een zeer dure en in de Sovjet-Unie destijds nauwelijks betaalbare auto. Toen het decreet voor de uitgifte van de Volga's uiteindelijk werd ondertekend, bleek dat slechts 2 van de 26 hun nieuwe eigenaren bereikten, omdat de andere 24 door de autoriteiten waren gestolen.