Drie officiële talen in één land, hoe ver moeten we gaan?

België kan het maar moeilijk hebben. Als je drie talen als officiële talen erkent, wat moet er dan met de postzegels? De officiële talen zijn Frans, Nederlands en Duits. Deze talen worden uiteraard niet over het gehele land gesproken. Er zijn speciale taalwetten gemaakt die de taalgrenzen bepalen. België wordt in twee delen gesplitst door de taalgrens die globaal oost-west loopt. Ten noorden van die grens ligt het gebied waar Naderlands de officiële voertaal is, niet alleen als spreektaal op straat, maar bijvoorbeeld ook in het onderwijs, de rechterlijke macht en de gemeentelijke diensten. Ten zuiden van de grens wordt Frans gesproken, en ook hier geldt deze taal als formele taal voor het onderwijs, enzovoorts. Brussel is hierop weer een uitzondering, omdat heier de Nederlandse en de Franse taal dezelfde rechten hebben. En om het nog iets gecompliceerder te maken bevindt zich in oost België een gebied dat Duitstalig is. De Belgische Post kwam op het idee om ter gelegenheid van het 150 jarige bestaan van het koninkrijk België de bestaande briefkaarten van 6,50 franc te voorzien van de provinciewapens met daarbij de jaartallen 1830-1980, de landsnaam en de provincienaam. Echter, in vele gevallen lopen de provinciegrenzen niet samen met de taalgrens! De provincie Luxemburg (hoofdstad Arlon of Aarlen) was geen enkel probleem: de Franse taal. Net als voor Hainaut (Henegouwen, hoofdstad Mons of Bergen) en Namur (Namen met de gelijknamige hoofdstad). Maar in de provincie Brabant had je uitgesproken Nederlandstalige gebieden (Vlaams-Brabant, hoofdstad Leuven), Franstalige gebieden (Waals-Brabant, hoofdstad Wavre) en gebieden waar beide talen werden gesproken. Goede raad was duur, maar men hakte de knoop door, door iedereen tevreden te stellen. Dus kwam er een briefkaart met uitsluitend een Nederlandse tekst, uitsluitend een Franse tekst, een combinatie van Nederlands en Frans en een combinatie van Frans en Nederlands. Voor de provincies Antwerpen (met de gelijknamige hoofdstad), West-Vlaanderen (hoofdstad Brugge), Limburg (hoofdstad Hasselt) en Oost-Vlaanderen (hoofdstad Gent) was het ook geen probleem: de Nederlandse taal.     Het Duitstalige gebied (Eupen en Malmedy) behoorden tot de provincie Liège (Luik met de gelijknamige hoofdstad). Dus zowel uitsluitend Frans en tweetalig: Duits en Frans. Waarom? Omdat de officiële taal in dit gebied Duits was, maar met Frans als tweede taal. In het Duits is de vertaling van de plaatsnaam Luik: Lüttich.    En Brussel? Brussel deed niet mee in dit verband, omdat deze stad geen provincie is. Zo was dan iedereen tevreden. De 10 provincies van België en de Belgische Post, want in plaats van 10 briefkaarten kon men nu 13 kaarten aan de man brengen. Prijs? 84,50 franc voor de waarde van de kaarten met een opslag van 15,50 franc voor de gehele set: 100 franc. Kassa.