fossielen

De set van vier postzegels die India in 1997 uitgaf ter herdenking van het vijftigjarig bestaan ​​van het Birbal Sahni Instituut voor Paleowetenschappen in Lucknow, Uttar Pradesh, toont twee plantenfossielen. Professor Birbal Sahni (1891-1949) was de eerste Indiër die de interesse in de studie van Indiase plantenfossielen nieuw leven inblies. Hij zag de potentie van paleobotanisch onderzoek in India voor het begrijpen van de evolutie van planten en het toepassen van de opgedane kennis ten behoeve van de mensheid. De afbeeldingen op de twee postzegels rechts tonen de uitgestorven planten Williamsonia sewardiana en Pentoxylon, terwijl de fossielen links Glossopteris voorstellen. en Birbalsahnia divyadarshanii, de laatste genoemd naar de paleobotanisten Birbal Sahni en Divya Darshan Pant (1919-2001).

Het 23e Internationale Geologische Congres, dat in 1968 in Praag, Tsjechoslowakije, zou worden gehouden, was het grootste sinds het eerste IGC in 1878 in Parijs plaatsvond. Helaas werd het op 23 augustus 1968 door de organisatoren afgelast, twee dagen nadat de troepen van het Warschaupact het land waren binnengevallen. De postzegels die ter herdenking van het congres werden uitgegeven, tonen fossielen die in Tsjechoslowakije zijn gevonden. De postzegels tonen: 30h – Hypophylloceras bizonatum; 60h – Palaeobatrachus grandipes; 80h – Een dwarsdoorsnede van een mineraal; 1Kcs – Chlamys gigas; en de 1.60 Kcs – Selenopeltis buchi buchi.

De twee bovenstaande postzegels herdachten het XIX Internationale Geologische Congres, dat in 1952 in Algerije werd gehouden. De postzegel 15F toont een fossiel van een ammoniet, Berbericeras sekikensis. De postzegel 30F toont een fonoliet-vulkaansteengang in Hoggar, Algerije.

Ethiopië produceerde deze postzegels met fossiele schelpen in 1977. Ze tonen: 5c Terebratula Abyssinica; 10c Terebratula Subalata; 25c Cuculloea Lefeburiaua; 50c Ostrea (Gryphia) Plicatissima; en 90c Trigonia Cousobrina.

Het jaar 1969 was het 100e jaar^th Ter gelegenheid van het jubileum van het Hongaarse Staatsinstituut voor Geologie werd bovenstaande herdenkingszegelset uitgegeven door de Hongaarse postdienst. De set bevat postzegels met mineralen en fossielen.

Groenland heeft in 2008 en 2009 postzegels uitgegeven met fossielen als onderwerp. Links boven is de wormachtige Halkrieria evangelista afgebeeld, ontdekt in Cambrium-gesteente op het Deense eiland Bornholm. Het fossiel op de postzegel werd in 1980 in Noord-Groenland gevonden. De middelste postzegel toont Ichthyostega stensioei, een van de eerste amfibieën. Het eerste exemplaar van Ichthyostega werd in de jaren 1920 en 1930 van de vorige eeuw verzameld door Zweedse expedities in Oost-Groenland. Het fossiel op de rechter postzegel is Eudimorphodon cromptonellus, een kleine pterodactylus en een van de eerste gewervelde dieren die konden vliegen. Het exemplaar werd in de jaren 1990 gevonden door een expeditie van Harvard University in de Carlsbergfjord in Oost-Groenland.

Dan hebben we de voorbeelden uit 2009. Allereerst de paardenstaart Schizoneura carcinoides, die ooit veel voorkwam in Oost-Groenland. Scaphites rosenkrantzi, te zien op de middelste postzegel, is een ammoniet uit het Krijt die werd gevonden in gesteente op het schiereiland Nuussuaq in West-Groenland. Het fossiel van een Mallotus villosus, oftewel lodde (rechts), is een kleine vis met een kenmerkende geur die nog steeds veel voorkomt in de Arctische zeeën. De lodde is echter ook nog steeds als fossiel te vinden in West-Groenland en lijkt identiek aan zijn levende verwanten.

Deze miniatuurposter uit Slowakije is gemaakt in 2006. Geologisch en paleontologisch gezien is de verlaten zandgroeve Sandberg (postzegel links), gelegen in Devin – een stadsdeel van de hoofdstad Bratislava – een van de belangrijkste archeologische vindplaatsen in Slowakije. Deze beschermde locatie is extreem rijk aan fossiele resten van mariene, kust- en landfauna en -flora. In Šomoška, ​​Slowakije, bevindt zich een 9 meter hoge stenen "waterval" (postzegel rechts), bestaande uit zeshoekige basaltpilaren. Deze unieke rotsformatie ontstond ongeveer vier miljoen jaar geleden toen basaltlava stolde tot deze bijzondere kolommen. Het is een van slechts zeven vergelijkbare formaties ter wereld.