Wereldwijde uitdaging

Het jaar 2006 werd door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties uitgeroepen tot Internationaal Jaar van de Woestijnen en Woestijnvorming. Verschillende landen gaven dat jaar postzegels uit om de aandacht te vestigen op het probleem van de toenemende woestijnvorming in de wereld.

In de woorden van de toenmalige VN-secretaris-generaal Kofi Annan: "Woestijnvorming is een van de meest alarmerende vormen van milieuvervuiling ter wereld. Het probleem wordt echter vaak vertroebeld door een veelvoorkomende misvatting – dat het een natuurlijk probleem is van oprukkende woestijnen in verre ontwikkelingslanden. In werkelijkheid gaat woestijnvorming over landdegradatie en het verlies van de biologische productiviteit van het land, veroorzaakt door menselijke factoren en klimaatverandering. Het treft een derde van het aardoppervlak en meer dan een miljard mensen. Bovendien kan het potentieel verwoestende gevolgen hebben in termen van sociale en economische kosten."

Voorbeelden uit Turkije op dit postzegelvel, met het Internationale Jaar van de Woestijnen en Woestijnvorming (IYDD) in de linkermarge.

De twee postzegels hierboven uit Algerije tonen de Sahara-oases bij Benni Abbes en Ain Hammou. Afrika is het continent dat het meest te lijden heeft onder woestijnvorming, en een van de meest in het oog springende natuurlijke grenzen van het continent is de zuidelijke rand van de Saharawoestijn. De landen aan de rand van de Sahara behoren tot de armste ter wereld en worden periodiek getroffen door droogtes die hun bevolking verwoesten. De droge gebieden van Afrika (waaronder de Sahara, de Kalahariwoestijn en de graslanden van Oost-Afrika) beslaan ongeveer 65 procent van het continent. Een derde van de droge gebieden van Afrika bestaat grotendeels uit onbewoonde, droge woestijnen, terwijl de overige twee derde twee derde van de groeiende wereldbevolking van het continent onderhoudt. Naarmate de bevolking van Afrika toeneemt, neemt de productiviteit van het land dat deze bevolking onderhoudt af. Ongeveer een vijfde van de geïrrigeerde landbouwgrond, drie vijfde van de door regen gevoede landbouwgrond en driekwart van de graslanden is in meer of mindere mate aangetast door woestijnvorming.

Libië bestaat grotendeels uit de Saharawoestijn met een extreem droog klimaat dat ongeschikt is voor landbouw. ​​Door de lage neerslag en de beperkte natuurlijke hulpbronnen is de zoetwatervoorziening in Libië schaars. Water voor de landbouw moet worden gewonnen uit dammen en aquifers, maar moet ook worden gedeeld voor huishoudelijk gebruik. Slechts 5 procent van het land is geschikt voor landbouw en deze grond raakt snel uitgeput, waardoor duurzame landbouw in Libië een grote uitdaging vormt. Deze Libische postzegels uit 2001 tonen de moeilijkheden waarmee degenen te maken krijgen die het land in zo'n barre omgeving willen bewerken.

Hierboven ziet u vier postzegels uit 1993 met daarop de Namibwoestijn, een kustwoestijn in Namibië, in zuidelijk Afrika.

Op de Mexicaanse postzegel uit 2006 ter gelegenheid van het Internationale Jaar van de Kerst stond de cactus Echinocactus grusonii afgebeeld, die endemisch is voor centraal Mexico.

Bolivia heeft in 2006 postzegels uitgegeven die de gevolgen van ontbossing en mijnbouw voor woestijnvorming illustreren.

En dan hebben we nog twee IYDD-postzegels uit Argentinië. 75 procent van Argentinië bestaat uit droge of halfdroge gebieden.

In 1994 gaf China bovenstaande postzegels uit met als thema "Woestijnen vergroenen".

Tot slot richten de twee hier getoonde postzegels, uitgegeven door de Sovjet-Unie in 1989 als onderdeel van een serie van zes postzegels over milieukwesties, zich op een eerdere campagne tegen woestijnvorming. Deze twee postzegels tonen een scène uit de Karakum-woestijn en een wereldkaart waarop gebieden met woestijnvorming zijn gemarkeerd.