Ierse onafhankelijkheid

Het Anglo-Ierse Verdrag werd op 6 december 1922 ondertekend om een ​​einde te maken aan de Ierse Onafhankelijkheidsoorlog en Ierland uit te roepen tot een autonome staat, vrij van Engels bestuur. Het zuiden van Ierland zou nu 26 graafschappen omvatten, destijds bekend als de Ierse Vrijstaat. Noord-Ierland, bestaande uit zes graafschappen, bleef onder Engels bestuur.

In februari 1922 schreef James Joseph Walsh, postmeester-generaal van de voorlopige Ierse regering, een wedstrijd uit voor het ontwerpen van postzegels voor de Ierse Vrijstaat. De ontwerpen moesten kenmerkend symbolisch zijn en opschriften in Gaelische karakters bevatten. Voor elk geaccepteerd ontwerp werd een prijs van £25 uitgeloofd. Vier ontwerpen werden geaccepteerd.

De eerste postzegel die werd uitgegeven was een postzegel van 2 pence, ontworpen door James Ingram, met een kaart van Ierland zonder de grens tussen Noord- en Zuid-Ierland weer te geven. Het ontwerp was daarmee een politiek statement. De kaart van Ierland was geplaatst binnen een romaanse boog, waarboven een klavertje en andere Keltische ornamenten te zien waren.

Het tweede goedgekeurde ontwerp was van John J. O'Reilly. Het toonde het Zwaard van Licht (in het Gaelic An Claidheamh Soluis ) in een lijst tegen een achtergrond van dierlijke ornamenten. Het Zwaard van Licht komt voor in Gaelic verhalen uit Ierland en Schotland. In Ierse volksverhalen verschijnt het zwaard doorgaans als een voorwerp dat nodig is voor een zoektocht. De verhalen gaan vaak over de aanstaande bruid of verloren bruid van de held. An Claidheamh Soluis was ook de naam van het tijdschrift van de Gaelic League ( Conradh na Gaeilge ). Onder de redacteuren bevond zich Pádraig Anraí Mac Piarais, een van de leiders van de Paasopstand van 1916.

Het goedgekeurde ontwerp van Lily Williams toonde een Keltisch kruis ( Cros Cheilteach ) omringd door klaverblaadjes. Het ontwerp is gebaseerd op het twaalfde-eeuwse Kruis van Cong ( Cros Chonga ) dat gemaakt werd voor de Hoge Koning van Ierland, Tairrdelbach Ua Conchobair (ca. 1120–1156).

Het uiteindelijk geaccepteerde ontwerp van Millicent Grace Girling bevatte een schild met de armen van de oude Ierse kwint ( cúigí ) tegen een achtergrond van klavers en zoömorfe ornamenten. Deze vijfde waren de koninkrijken van Gaelic Ierland. Nadat Leinster ( Laighin ) en Mide ( Mhídhe ) waren samengevoegd, bleven er vier provincies over. Met de klok mee, beginnend met het noordoostelijke kwartaal, verschijnen de armen van Connacht ( Cúige Chonnacht ), Munster ( Cúige Mumhan ), Ulster ( Cúige Uladh ) en Leinster ( Cúige Laighean ).