Jean de Sperati – Extraordinaire vervalser

Het is een algemeen aanvaard feit dat hoe gewilder en waardevoller verzamelobjecten worden, hoe groter de verleiding tot vervalsing. En in de wereld van de filatelie was Jean de Sperati ongetwijfeld de meestervervalser. Giovanni de Sperati (later Jean genoemd), geboren in Pisa, Italië, in 1884, kwam uit een welgestelde familie die door het faillissement van hun bedrijf in armoede verviel. Dit dwong zijn broers, Massimo en Mariano, om een ​​vak te leren – de een werd fotograaf, de ander postzegelhandelaar. Giovanni ontwikkelde zo een passie voor zowel filatelie als fotografische processen en technieken. Als arme postzegelverzamelaar ontdekte hij ooit dat een bepaald exemplaar dat hij had gekocht een vervalsing was. Later beweerde hij dat zijn verlangen om de verkopende handelaar te wreken hem ertoe bracht zijn eigen filatelistische 'kunstwerken' te creëren, waarmee hij uiteindelijk postzegeldeskundigen in heel Europa voor de gek zou houden. Toen in 1909 een Duitse filatelistische publicatie – de 'Berliner Briefmarken-Zeitung' – meldde dat een familie van vervalsers in Italië, opererend onder het mom van een legitieme postzegelhandel van Sperati's broer Mariano, goedkeuringsvellen met zeldzame postzegels met grote kortingen aanbood, gingen bij de familie de Sperati de alarmbellen rinkelen.

Het tijdschriftartikel onthulde ook dat een zeldzame postzegelset uit San Marino, waarvan nu wordt aangenomen dat het Giovanni's eerste belangrijke werk was, vervalst was. Deze publiciteit leidde ertoe dat de politie hun pand binnenviel. Omdat ze echter gewaarschuwd waren, sloeg de familie op de vlucht en liet meer dan twee vrachtwagenladingen vervalsingen, drukplaten, drukpersen, chemicaliën en inkt, fotoapparatuur en papier achter.

Na zijn vlucht uit zijn thuisland zocht de jonge Giovanni zijn toevlucht in Parijs en veranderde zijn voornaam in Jean. Hij trouwde in 1914 en had verschillende banen in andere delen van Frankrijk.

Maar zijn liefde voor postzegels (en wellicht de aantrekkingskracht van het geld dat hij kon verdienen met het voortzetten van zijn carrière als vervalser) zorgde ervoor dat hij 's nachts scheikunde en druktechnieken bleef bestuderen, terwijl hij tegelijkertijd produceerde wat hij "filatelistische kunstwerken" noemde. Wordt vervolgd…