Net als postzegels jaren in een boek, edelweiss

Bij het opruimen laatst vond ik er één. Netjes beschermd door zacht, roze wc-papier zat het tussen de bladzijden van een van mijn favoriete kinderboeken, ‘Alleen op de wereld’. En dat was dit tot de verbeelding sprekende plantje ook bijna, alleen op de wereld. Tegenwoordig in het wild een zeldzame plant, maar zo’n 25 jaar geleden blijkbaar nog niet. Zo lang moet dit mooie bloemetje toch minstens wel tussen bladzijde 120 en 121 ingeklemd hebben gezeten. Ik was verrast, een échte edelweiss. Het kan niet anders dan dat ik mijn edelweiss vond in Oostenrijk. Tijdens één van onze wandeltochten in de hoge bergen van Karinthië. Oostenrijk gaf in 2005 een bijzondere postzegel uit met daarop een edelweiss. De zegel is geborduurd. Het traditionele familiebedrijf Hämmerle & Vogel uit Lustenau produceerde de postzegels. Tussen de allereerste stap en het uiteindelijke eindproduct, zaten ongeveer 30 weken. In deze periode hielden 6 medewerkers zich uitsluitend bezig met het maken van de zegels. Ze gebruikten daarbij 300 kilo garen. Overigens was Oostenrijk niet het eerste land ter wereld dat een geborduurde postzegel uitgaf. Die eer was aan Zwitserland. Wel werd het Oostenrijkse boduurwerk nog meer geperfectioneerd. Zelfs de tanding werd namelijk geborduurd.   Oostenrijk 2005 Hoewel edelweiss het symbool is van de Zwitserse Alpen, vond ik tot mijn verbazing geen één door Zwitserland uitgegeven postzegel met het plantje erop. Ik ben ervan overtuigd dat ze er wel zijn. Dus wanneer iemand mij aan een foto of een link kan helpen, graag! Wel vond ik een postzegel met veel edelweiss erop, uitgegeven door Bosnië en Herzegovina. Dat had ik dan weer niet direct verwacht. In het Zuiden en oosten zijn weliswaar bergen, maar niet zo hoog als in de Alpen. Waarschijnlijk is het plantje te vinden op de Magli?, het hoogste punt van Bosnië en Herzegovina., namelijk 2386 meter, op de grens met Montenegro. Het plantje nestelt zich namelijk bij voorkeur op rotspuin, steenslag en kalkrotsen op een hoogte tussen de 1700 en 3400 meter.   Bosnië Herzegovina 2003 Gelukkig gaat het de laatste jaren weer wat beter met het edelweiss. Dat was dus ooit wel anders. Edelweiss werd op grote schaal geplukt vanwege zijn medicinale werking. Het plantje is een volkmiddeltje tegen maagpijn. Ook de toeristische commercie deed het mooie stervormige bloemetje geen goed. Voor de boekenleggers, sleutelhangers en pennen hoeft het bloemetje nu niet meer uit de bergen geplukt te worden. Kwekerijen bieden daarvoor uitkomst. Naast de Alpen komt het edelweiss ook voor in de hooggebergten van Azië. Ik vond ook een postzegel uitgebracht door Japan in 1984 en één uitgebracht door Kazachstan in 2002.     Japan 1984                                       Kazachstan 2002 Edelweiss beschermt zich in de zomer tegen de zon door de fijne haartjes die op de bloem zitten. Het fijne dons absorbeert bijna volledig de schadelijke ultraviolette stralen. Alleen het noodzakelijke licht wordt doorgelaten. Dezelfde donshaartjes beschermen in de winter juist tegen de kou en de sneeuw. En die haartjes, die zijn bij mijn gedroogde edelweissje, na al die jaren nog helemaal intact. Leontopodium alpinum, een bijzonder plantje.