Niet de SAS

De theatergroep Stage Commandos ontstond tijdens de Tweede Wereldoorlog in de scheepswerf van Cottonera op Malta. Deze groep werd opgericht om de havenarbeiders te vermaken en hun moraal hoog te houden. De arbeiders bouwden zelf een podium van houten kisten en al snel trokken de voorstellingen publiek uit de omgeving van de haven.

Maar de mannen op de bovenstaande postzegels waren inderdaad een soort commando's. Van links naar rechts zien we Johnnie Catania (1925-1991), Laurie Bellizzi (1922-1993) en Charles Clews (1919-2009). Ze stonden bekend als de Stage Commandos.

Tijdens de oorlog waren de Grand Harbour en het omliggende Cottonera-gebied een specifiek doelwit en werden ze voortdurend vanuit de lucht gebombardeerd. De Stage Commandos introduceerden een innovatieve vorm van komedie en humor die de arbeiders hielp om te gaan met de intense bombardementen en de daarmee gepaard gaande psychologische druk. Dit was de geboorte van de Stage Commandos – een naam geïnspireerd door de oorlogservaring.  

Nadat de vijandelijkheden voorbij waren, verliet de groep de muren van de scheepswerf, want de Stage Commandos waren enorm populair geworden en trokken bijna elk weekend volle zalen naar de theaters van Malta.

De namen Charles Clews, Johnny Catania en Laurie Bellizzi leven voort in de herinneringen van velen en deze postzegelserie is een eerbetoon aan deze drie geliefde persoonlijkheden die er niet meer zijn, maar nog jarenlang in herinnering zullen blijven. De postzegels (en de hieronder afgebeelde) zijn met de hand getekend door hartchirurg Alex Manché.

Samen met anderen vermaakten de drie persoonlijkheden op de bovenstaande postzegels – Johnny Navarro (1912-97), Armando Urso (1918-76) en Nosi Ghirlando (1908-64) – de Maltese bevolking decennialang met hun musicals, sketches, kluchten en eenakters.

Ze leverden een belangrijke bijdrage aan Radju Muskettieri (Radio Musketiers), een komische radioproductie met meerdere programma's die in 1948 van start ging en tot begin jaren zeventig liep.