Oude/Nieuw-Zeelanders – Deel 1

De voorouders van de Māori in Nieuw-Zeeland arriveerden vóór 1300 na Christus in kano's vanuit de eilanden in de Stille Oceaan. De Māori hadden geen geschreven taal, waardoor hun geschiedenis en legendes mondeling van generatie op generatie werden doorgegeven, en via houtsnijwerk en weefkunst.

Dat gaf een waardevol inzicht in de manier waarop de Māori de aarde, de zee en de lucht beschouwden en personifieerden. De postzegeluitgave van New Zealand Post uit 1994, bovenaan dit artikel afgebeeld, toont zes fascinerende Māori-mythen. Klik op de volgende link voor meer informatie over deze legendes. https://stamps.nzpost.co.nz/new-zealand/1994/maori-myths-lengends

In de eerste helft van de 20e eeuw werkten belangrijke leiders zoals Āpirana Ngata en Te Puea Hērangi eraan om het leven van de Māori te verbeteren en hun cultuur nieuw leven in te blazen. Er ontstond een hernieuwde interesse in de taal en in kunstvormen zoals houtsnijden en weven.

Op de bovenstaande postzegels staan ​​portretten van vijf grote Māori-figuren uit de 19e en 20e eeuw. Van links naar rechts hebben we Te Heu Heu Tukino IV – 15c, hij was een opperhoofd van de Ngati Tuwharetoa-stam. Hij schonk de drie centrale bergtoppen van het Noordereiland, Tongariro, Ngauruhoe en Ruapehu, aan de natie in 1887, het jaar voordat hij stierf. Te Hau-Takiri Wharepapa - 25c, een van de leiders die in 1862 naar Engeland zeilde om koningin Victoria te ontmoeten en terugkeerde met een Engelse vrouw. Prinses Te Puea Herangi - 35c, een stamleider wiens heroïsche inspanningen de Turangawaewae Marae in Ngaruawahia vestigden. Prinses Te Puea stierf in 1952 in Turangawaewae. Sir Apirana Ngata (45e eeuw), Māori-leider, politicus, staatsman en geleerde, vertegenwoordigde het kiesdistrict Oost-Māori in het Huis van Afgevaardigden van 1905 tot 1943. Hakopa Te Ata-o-tu (60e eeuw), was een krijger van hoge rang, die gevangen werd genomen en tot slaaf werd gemaakt, maar later werd bevrijd toen de stammen het christendom omarmden. 

Het hier afgebeelde miniatuurvel bevat twee postzegels van 40 cent en toont een reconstructie van de ceremonie voor de ondertekening van het Verdrag van Waitangi op 6 februari 1840 in een tent. Het is gebaseerd op een origineel aquarel van Len Mitchell, de vader van de ontwerper van het miniatuurvel.

Vooraanstaande Māori-hoofden, luitenant-gouverneur William Hobson en een groep Māori- en Pakeha-adviseurs en -toeschouwers kwamen bijeen voor een vergadering waarin de Māori-leiders hun "vrije en weloverwogen toestemming" moesten geven om de soevereiniteit over het land aan de Britse Kroon over te dragen. In de tent vond een langdurig debat plaats.

De volgende dag ondertekenden 46 stamhoofden en Hobson wat nu bekend staat als de 'Verdrag van Waitangi'.  Uiteindelijk werden er zo'n 500 handtekeningen verzameld, maar de leiders van enkele belangrijke stammen hebben nooit getekend. Deze mijlpaal in de geschiedenis van Nieuw-Zeeland werd herdacht met een speciaal miniatuurvel.

Het Verdrag van Waitangi is wellicht het belangrijkste document in de geschiedenis van Nieuw-Zeeland.

Deel 2 volgt.