Oldtimer vrachtwagens

PostNL geeft op 10 november 2026 het kaderpostzegelvel Oldtimer vrachtwagens uit, met daarop 5 verschillende postzegels.

Oldtimer vrachtwagens zijn trucks die veertig jaar of ouder zijn. Er zijn verschillende groepen liefhebbers van deze oldtimers. Veel auto- en transportbedrijven hebben een of meerdere oldtimers bewaard als pronkstuk of voor promotiedoeleinden, bijvoorbeeld tijdens jubilea. Auto- en transportmusea, zoals Metropole Museum Druten en het DAF Museum, beheren collecties historische bedrijfsvrachtauto’s of tonen schaalmodellen. Ook particulieren bezitten en onderhouden ze uit nostalgische overwegingen. Sommige particuliere verzamelaars hebben er meer dan 40. Leden van clubs voor liefhebbers, zoals de DAF Oldtimer Truck Club met honderden leden of de HAV – Vrachtwagengroep, bezitten samen duizenden klassieke vrachtwagens. Deze clubs organiseren geregeld gezamenlijke rijtochten.

Postzegelvel

Het postzegelvel is ontworpen door Anne Schaufeli en Huub de Lang, die samen Studio 26 vormen. Schaufeli: ‘We gingen dit onderwerp vrijwel blanco in en zijn dus eerst op onderzoek uitgegaan. We bezochten musea en sites en leerden zo dat er een grote community van liefhebbers is, die onder andere tochten en andere evenementen organiseert. Anderzijds zijn de oldtimer vrachtwagens van grote betekenis geweest voor de transportgeschiedenis van Nederland en dus ook voor de economie en de ontwikkeling van de infrastructuur. Deze twee heel verschillende aspecten wilden wij samenbrengen op het postzegelvel.’

Keuze

‘We hebben 5 iconische wagens van 5 merken geselecteerd voor de postzegels, waarbij we dankbaar gebruik hebben gemaakt van de informatie die we onder meer kregen van het DAF Museum, het Metropole Museum, Jan-Willem Van Der Krol, Ton Spaansen, Arnold van Varik en Clean Mat Trucks. De foto’s zijn onder meer afkomstig van het Metropole Museum en het DAF Museum. Ook in de velrand hebben we een selectie mooie oldtimers geplaatst. Links van de postzegels zijn van boven naar beneden een DAF, een FTF en een Terborg te zien, en rechts van boven naar beneden 2 DAF’s, een HOGRA, een Terberg, nog 2 DAF’s en een GINAF. Er staat geen Terberg-truck op de postzegels. Terberg begon na de Tweede Wereldoorlog met het verbouwen van gedumpte legertrucks en produceerde in 1966 zijn eerste eigen truck, de 6×6 kiepwagen SF1200, de gele wagen die rechts op de velrand staat. Door de vrachtwagens afzonderlijk te presenteren, krijgen ze allemaal een ereplek, bijna als objecten in een vitrinekast. Het doet denken aan een poster waarop de wagens trots worden getoond, bedoeld om eindeloos naar te kijken.’

Kleuren

‘De foto’s hebben we bewerkt om de kleur op te frissen en de lijnen extra scherp aan te zetten, bijna alsof het miniaturen zijn. De wagens hebben niet altijd de originele kleuren, omdat nieuwe eigenaren de wagens vaak overspuiten in hun favoriete kleur. Toch passen ze allemaal in het hetzelfde schema van harde, verzadigde kleuren.’

inktpatronen

‘We hebben gebruikgemaakt van 2 patronen. Allereerst een heel fijnmazig ruitjespatroon. Dat is een verwijzing naar de grills op de neus van de wagens. Daaroverheen ligt een patroon dat verwijst naar de infrastructuur waarvan vrachtwagenverkeer afhankelijk is, met elkaar kruisende wegen. Daartussen hebben we als losse elementjes in willekeurige volgordes de logo’s van de 5 wagens op de postzegels geplaatst. Daarmee, en met de belettering, doet het geheel denken aan de posters die destijds werden gemaakt om de vrachtwagens te promoten. Om de velrand heen zit een streeppatroon dat verwijst naar de scheidingslijn tussen rijbanen op een asfaltweg.’

Postzegels

Om de postzegels extra met elkaar te verbinden en uit te laten komen op het postzegelvel, heeft een deel van het patroon in iedere postzegel de kleur gekregen van de oldtimer die erop staat. Gekozen is voor de volgende merken en types.

Kromhout

Kromhout was een 18e-eeuwse scheepswerf en later motorenfabriek in Amsterdam die gedurende lange tijd motoren leverde aan fabrikanten van vrachtauto’s en bussen, maar later ook zelf trucks ging produceren. De eerste vrachtwagens die geheel door de daartoe apart opgerichte N.V. Kromhout Autoindustrie waren gemaakt, kwamen in 1935 op de markt. In 1938 en 1939 assembleerde Kromhout een aantal Amerikaanse Autocar-vrachtwagens, die bekend stonden als Autocar-Kromhout. Na de Tweede Wereldoorlog werden vrachtauto’s gebouwd voor verschillende Nederlandse afnemers, maar in 1957 vielen de verkopen terug, vooral vanwege de concurrentie van DAF. De vrachtwagenproductie werd in 1958 overgedaan aan Verheul, maar Kromhout bleef wel de motoren leveren. In totaal heeft Kromhout ongeveer 800 vrachtwagens geproduceerd. De Kromhout 600 die op de bovenste postzegel staat, stamt uit 1951 en heeft een motor met een toerental van 600 per minuut, 4 cilinders en 80 pk.

DAF

DAF is heden ten dage marktleider op het gebied van vrachtwagens in Nederland en het VK en een van de grootste spelers in het zwaardere segment (meer dan 16 ton) in Europa. De Van Doorne Aanhangwagenfabriek, later om gedoopt tot Van Doorne Automobielfabriek, is in 1932 opricht in Eindhoven. In 1949 werden de eerste vrachtwagens geproduceerd. Deze trucks, de DAF A30, DAF A50 en de bestelwagen DAF A10, waren uitgerust met Hercules benzine- en Perkins dieselmotoren. Later ging DAF Leyland-dieselmotoren gebruiken. De DAF 2600 die op de RAI van 1962 werd geïntroduceerd, was de eerste moderne truck voor internationaal transport, ontworpen vanuit de chauffeur, met slaapcabine. In 1968 werd een kantelcabine geïntroduceerd. Met een beperkt aantal componenten kon DAF een groot aantal verschillende cabines bouwen, van lichte distributietrucks tot internationale transporttrucks. In 1988 ging de Britse vrachtauto- en motorenfabrikant Leyland in licentie de lichtere vrachtauto’s voor DAF bouwen. De FreightRover, een doorontwikkeling van de Leyland Sherpa, kwam als DAF 200 en later ook de zwaardere DAF 400 op de markt. De Leyland Roadrunner werd als DAF 800 op de markt gezet, maar al snel tot DAF 45 omgedoopt. DAF trucks is inmiddels in handen van het Amerikaanse Paccar. De DAF AS 2000 DO op de tweede postzegel had 6 cilinders en 190 pk en verscheen in 1962. De achteras was ontworpen voor een asdruk van 10.000 kg. De geïsoleerde motorkap en de twee geveerde stoelen droegen bij aan een groter comfort voor chauffeur en bijrijder.

GINAF

Van Ginkels Automobielfabrieken (GINAF), opgericht in 1948, produceert vrachtauto’s voor zwaar transport en speciale toepassingen. Dit gebeurt op basis van een GINAF-chassis met een aantal belangrijke componenten van andere fabrikanten, zoals Ford, Mercedes-Benz, Iveco of DAF. De gebroeders Van Ginkel renoveerden oorspronkelijk militaire voertuigen, die geschikt werden gemaakt voor het bouwtransport. Naarmate de techniek vorderde, werden de aanpassingen aan de voormalige militaire trucks groter en nam het aantal nieuwe componenten toe. Zo is de GINAF TF 55 in 1974 gebouwd met een eigen cabine en een nieuwe motor. Door de introductie van het vierassig aangedreven kipperchassis was GINAF enkele jaren de enige vrachtwagenbouwer die 19 ton laadvermogen voor bouwtransport kon bieden. Daarna volgde de vijfasser, de 10×8, met aandrijving op vier van de vijf assen. Met deze zelf ontwikkelde vooras als basis zijn ook andere astypen ontwikkeld, zoals de niet aangedreven gestuurde as met 13 ton draagvermogen. Bekend is de F 480 8×8 uit 1980, de eerste volledig eigen GINAF-truck met aandrijving op alle wielen. Veel oldtimers van Ginaf zijn bekend als servicevoertuig in de Dakar-race. De GINAF TF 12 die op de middelste postzegel staat, heeft een DAF-dieselmotor met 6 cilinders, 172 pk en stamt uit 1971.

FTF

Floor Truck Fabriek (FTF) was van 1966 tot 1994 een Nederlandse fabrikant van zeer zware en speciale trucks. Het bedrijf assembleerde kant-en-klare componenten die bij diverse andere bedrijven werden ingekocht, bijvoorbeeld de wielassen bij Rockwell en versnellingsbakken bij Allison Transmission. Voor de motoren in de trucks gebruikte FTF veelal tweetakt-dieselmotoren van het merk Detroit Diesel uit de VS. De cabines werden in het begin zelf gemaakt en later ingekocht bij Motor Panels in Groot-Brittannië. FTF was gevestigd in Wijchen en Hilversum en leverde onder andere zogenoemde zwaartransporttrekkers, bijvoorbeeld voor het vervoer van tanks, aan de Koninklijke Landmacht en terminaltrekkers aan ECT in Rotterdam. In ’t Zand in Noord-Holland bevindt zich een FTF Museum. De FTF-8.20D op de vierde postzegel heeft 8 cilinders en 336 pk. Hij is gebouwd in 1976.

HOGRA

HOGRA was een Nederlands merk dat tussen 1954 en 1959 trucks produceerde in Ravenstein. Directeur Van Hoek werkte eerder bij Motorkracht in Hoogeveen, dat het vrachtwagenmerk Magirus-Deutz importeerde. Hij meende dat er een markt was voor een zwaardere vrachtwagen en begon voor zichzelf. Hij gebruikte de Britse Perkins-R6 motor en zowel de assen als de versnellingsbak van de eerste wagens waren van Moss. Later werd een ZF-versnellingsbak met 5 versnellingen gebruikt. Er waren 2 uitvoeringen leverbaar: een kort type met 3,70 meter wielbasis, bedoeld als kiepwagen- of trekkerchassis en een langer type met 4,80 meter wielbasis. Het chassis woog 3.400 kilogram en het bruto laadvermogen bedroeg 7 ton. De eerste serie van 12 was klaar in 1955 en bleek goed te voldoen. Daarom werd gestart aan een serie van 150 wagens. Deze nieuwe serie trucks kreeg een Perkins-P6-80 dieselmotor, die 83 pk leverde en een cilinderinhoud had van 4,73 liter. Deze motor was sterk genoeg voor de 11,5 ton totaalgewicht. Een nieuw type werd in januari 1957 aan het programma toegevoegd, de H7-S 100 met een 100 pk Steyr-dieselmotor met een cilinderinhoud van 5,322 liter. Maar de concurrentie nam toe en in 1959 besloot Van Hoek de fabricage te beëindigen. Naar schatting zijn er in totaal tussen de 400 en 500 HOGRA-vrachtwagens gebouwd. De HOGRA H7-P6 600 op de onderste postzegel is gebouwd in 1956. Hij heeft 6 cilinders en 83 pk.

Bron: Persbericht PostNL.

Plaats een reactie

Het moment waarop je reactie zichtbaar wordt kan per taal verschillen en tot maximaal 24 uur duren.

Maak een blog