Poserende pinguïns op postzegels

Bij veel gezinnen staat de skivakantie weer voor de deur. En al zal je er in Frankrijk, Zwitserland of Oostenrijk geen één tegenkomen, bij sneeuw moet ik vaak denken aan pinguïns. Eigenlijk een rare gedachte want pinguïns komen niet alleen op de Zuidpool voor. Ze leven ook in Zuid-Afrika, Zuid-Amerika, Australië, Nieuw Zeeland en zelfs op de Galápagoseilanden. De eilandengroep in de Stille Oceaan ter hoogte van de evenaar, waar schildpad Harriet vandaan kwam. Harriet konden we overigens afgelopen week weer regelmatig op televisie bewonderen, in verband met het Darwin-jaar. Die eilandengroep is wel de enige overeenkomst tussen reuzenschildpadden en pinguïns die ik bedenken kan. Ze zijn bijzonder hoor, zulke grote schildpadden, maar toch ook wel een beetje suf en saai. Over pinguïns hebben we een heel andere mening.  Ik vroeg wat kids in mijn omgeving:’Wat vinden jullie eigenlijk van pinguïns?’ De antwoorden? ‘Grappig, leuk, schattig, lief, vet cool en vrolijk’. Zelf houd ik het op aandoenlijk. De serie postzegels hieronder is afkomstig van de Falklandeilanden. Het lijkt wel alsof deze pinguïns, die allen voorkomen op de Falkland eilanden, speciaal hebben geposeerd voor de fotografen. Op de postzegels zijn afgebeeld: de Koningspinguïn, de Ezelspinguïn, de Magelhaenpinguin, de Rotspinguïn, de Macaronipinguïn en de Albino Rotspinguïn.   Falklandeilanden 2008 Nog 2 series van de Falklandeilanden:   Falklandeilanden 1991   Falklandeilanden 2002 De pinguïn is een vogel die niet vliegen kan. Maar zwemmen kan hij als de beste. Door de zwemvliezen tussen hun tenen zijn pinguïns ook snel. Met wel 40 kilometer per uur zijn het echte zwemkampioenen. Door hun gestroomlijnde lichaamsvorm lijkt het net alsof ze door het water vliegen. Met hun zwemvleugels kunnen ze sturen.   Frans Antarctica 1953      België 1971                                       Japan 1971 De meeste pinguïnsoorten leggen 2 (soms 3) eieren. De mannetjes en vrouwtjes lossen elkaar af tijdens het broeden. Als een pinguïn broedt dan rust zijn hele gewicht op zijn tenen. Als het jong uit het ei is gekropen wordt het ook door beide ouders gevoed. De kuikens eten soms wel bijna 1 kilo vis per uur. Een Keizerpinguïn legt maar 1 ei en dat wordt uitgebroed door het mannetje. Hij houdt het ei op zijn poten onder een beschermende huidplooi. De vrouwtjes voeden de kuikens. Op de volgende postzegels van Tristan da Cunha is een broedende Rotspinguïn afgebeeld. Tenminste ik dénk dat het een Rotspinguïn is maar het zou misschien ook een Ezelspinguïn kunnen zijn.   Tristan da Cunha 1974 Pinguïns kunnen goed tegen het koude water. Ze hebben een dikke onderhuidse vetlaag en drie lagen veren. De buitenste laag veren, de donslaag, bedekt hun lichaam als een losse onregelmatige laag waarin de lucht vastgehouden wordt. Zo houdt de pinguïn zich warm. Op Antartica is dat natuurlijk ook hard nodig. De foto’s op de postzegels hieronder geven dat mooi weer.   Britten Antarctica 2008   Britten Antarctica 2006 Op land zijn de pinguïns minder snel dan in het water. Maar in de sneeuw kunnen ze wel sneller lopen dan mensen. Dat ziet er dan natuurlijk heel grappig uit, zo’n snel waggelende pinguïn. Dat waggelen komt doordat ze eigenlijk op hun heupen lopen. Raar maar waar, hun heupgewricht zit laag bij de grond en hun kniegewricht zit een stuk hoger. Ook schuiven ze vaak op hun buik over de grond, zoals op de volgende postzegels van Brits Antartica.   Britten Antarctica 1997 Pinguïns blijken best populair te zijn. Ook aan bijzondere dagen leveren ze een bijdrage. Zoals laatst op Valentijnsdag. Lia plaatste er een leuk bericht over. En ook met kerst zijn ze soms in de picture. Brits Antartica gaf in 1997 een serie kerstzegels uit met vrolijke pinguïns erop.   Britten Antarctica 1997 En als ik dan naar de zegel van Nieuw Zeeland kijk, waarop er twee knus naast elkaar staan, dan denk ik ‘ze mogen van mij nog veel populairder worden’.   Nieuw Zeeland 1988