Postzegeltaal, Babylonische spraakverwarring?

Begin vorige eeuw bestond in een groot aantal landen nog een soms groot verschil tussen tarief van een prentkaart en een briefkaart. Op een prentkaart mocht alleen maar een korte groet worden geschreven om deze als drukwerk te mogen verzenden. Dit was aanleiding voor vele, vooral verliefde jonge mensen, om de postzegel te gebruiken om méér te vertellen dan in woorden mocht worden opgeschreven. Door de postzegel op een bepaalde manier op te plakken. Dan werden de portokosten voor een briefkaart vermeden. Zo ontstond de postzegeltaal. Maar is die taal door iedereen te begrijpen? De bedoeling was van wel: internationaal toepasbaar. Daar kwam niet veel van terecht! Zelfs niet in eigen land. De postzegeltaal stond nergens ‘op papier’.

Klik op de afbeelding voor een vergroting Drukkers van prentkaarten sprongen in dit gat in de markt en gaven kaarten uit met daarop de afbeeldingen van de postzegel in verschillende standen met de daarbij behorende ‘vertaling’. De ene drukker gaf als verklaring voor een kopstaand opgeplakte zegel de verklaring: Mijn hart is niet meer vrij. Maar wat zei de andere drukker? 1000 kussen. Wel een groot verschil. De dwars geplakte zegel met het woord Nederland links betekende: Wees gelukkig. Maar de andere drukker zei: Bemint gij mij? Terwijl een derde drukker bedoelde: Ik denk aan U. Terwijl op een Duitse kaart met het woord Duitsland links werd verklaard: Schreib mir bald! Tim Krabbé heeft in het prestigeboekje nummer 4 van 2004 een verhaal geschreven over de ervaringen van een dame die de schuin opgeplakte postzegel van 8 cent op een naar haar gezonden kaart niet had begrepen. Pas vele jaren later ontdekte ze via een prentbriefkaart met afbeeldingen van de postzegeltaal wat het betekende: Kom gauw. De Duitse kaart was ook in die geest: Wann kommst Du? De Nederlandse vertaling op een kaart die ik vond was: Denkt gij aan mij? Terwijl twee andere Nederlandse prentkaarten de schuin opgeplakte postzegel helemaal geen betekenis toekennen. Door deze Babylonische spraakverwarring was het gebruik van de postzegel om mededelingen te doen niet handig en raakte dan ook snel weer in het vergeetboek. Heeft u wel eens een kaart ontvangen waarop de postzegel op een niet gebruikelijke manier is opgeplakt? Of heeft u zelf wel eens postzegeltaal gebruikt?