Prentbriefkaart gepost onder de grond…

Wel eens in Wales of, zoals ze het zelf schrijven, Cymru geweest? Dan weet je dat in Noord Wales bergen grijs afvalgesteente liggen. Restanten van een tijd, waarin hier vele leisteengroeven waren. Zoals de Pentre Llechwedd, vlak bij het plaatsje Blaenau Ffestiniog. Tijdens een van de vele vakanties in Engeland en Wales hebben wij deze leisteenmijn bezocht. Een mijn, begonnen in 1849, die men kon afdalen in een treintje dat steil naar beneden ging!

De mijn bestond uit een aantal verdiepingen en het bovengrondse stationnetje bevond zich op de tweede verdieping, 259 meter boven de zeespiegel. Na 30 meter te zijn afgedaald werd het eindpunt bereikt en hier moesten nog 61 traptreden worden afgedaald naar een verdieping die geheel was ingericht zoals dat honderd jaar geleden was.

Na een rondleiding van ongeveer een half uur, waarbij uitleg werd gegeven in het Engels en Welsh, kon men weer naar boven. Weer met het treintje naar boven vanuit de zogenoemde ‘Diepe Mijn. Prachtig! En vooral op het einde waar in een van de enorme uitgehakte leisteenkamers een lied werd gezongen door een groot koor mijnwerkers.

Maar er was nog meer ondergronds. Iets wat totaal niet verwacht werd: een ondergronds postkantoortje. Hier kon men een kaart kopen, postzegels voor het verzenden van de kaart via Royal Mail en extra postzegels voor het vervoer van je kaart vanuit dit ondergrondse postkantoortje naar het dichtstbijzijnde postkantoor van Royal Mail.

Het ondergrondse postkantoor bestond sinds 1979, toen de mijn voor toeristen werd geopend. Naast gewone frankeerzegels en de ‘eigen’ zegels van de mijn, werd ook een speciaal stempel gebruikt. De mijn werd bezocht op 25 juli 1984 en de kaart werd op het postkantoor van Blaenau Ffestiniog gestempeld op dezelfde dag.

Het treintje, afgebeeld op de zegels van Helling is niet het treintje naar de Deep Mine, maar een ander treintje op hetzelfde terrein dat ook ondergronds gaat, maar horizontaal de berg in. Ook hier zijn enorme grotten uitgehakt om de leisteen te winnen. Dit deel werd voor toeristen al in 1972 geopend en heet ‘De ondergrondse tram van de mijnwerkers.

Bij thuiskomst lag de kaart al op de deurmat en daarmee hadden we een tastbare herinnering aan die bijzondere dag waarbij we ondergronds postzaken konden doen.

Stuurt u ook wel eens kaarten vanuit het vakantiegebied naar uzelf? Ik wel! Daarmee kan ik de vakantiefoto’s best aanvullen. En het blijft leuk om die kaart weer eens terug te zien en heimwee te krijgen. Da iawn!