De geschiedenis van het postzegelverzamelen, deel 29 – De manie van de keuringen
Eind jaren zeventig verscheen een fascinerende reeks artikelen van de heer K. Kouwenberg over de geschiedenis van het postzegelverzamelen in het Nederlandse tijdschrift Philatelie. Deze reeks inspireerde Rob Smit, eigenaar van PostBeeld, om de geschiedenis van het postzegelverzamelen in delen te herschrijven. Dit is deel 29. Naast commercieel uitgegeven postzegels zijn er veel postzegels met verschillende ontwerpen die niet officieel zijn goedgekeurd. Het zijn vaak afdrukken van ontwerpen die bij postdiensten waren ingediend voor toekomstige postzegeluitgaven. Vanaf 1863 ontstond er een manie voor het verzamelen van proefzegels, of zoals ze toen algemeen bekend stonden: 'assays'. Daarnaast was er veel interesse in de postzegels van particuliere postdiensten, die vooral in de VS veel voorkwamen.
In 1863 was de uitgifte van postzegels nog niet goed gereguleerd. Daardoor was het vrijwel onmogelijk om te weten of bepaalde postzegels officieel door de postdienst waren uitgegeven. Achteraf gezien is het verbazingwekkend hoe mannen als Pemberton (zie deel 13 van De geschiedenis van het postzegelverzamelen) en Hanciau (zie deel 16 – Publicaties van JB Moens) vaak een correct oordeel konden vellen. Natuurlijk waren er ook een aantal slimme – maar niet geheel eerlijke – mensen die profiteerden van de vraag naar dit soort producten door samen te spannen om geld af te troeven van eerlijke verzamelaars. Dit betekende dat er veel onofficiële of vervalste exemplaren op de markt kwamen. Omdat postzegelverzamelen nog in de kinderschoenen stond en de filatelistische kennis van het grote publiek beperkt was, hielpen de toen nog ontoereikende communicatiemiddelen oneerlijke handelaren vanzelfsprekend om grote hoeveelheden op de markt te brengen zonder argwaan te wekken. Tot de vele voorbeelden uit die tijd behoren 'fantasiepostzegels' van Buenos Aires, Nederlands-Guyana, de Mormonen, Griekenland, blokkadepost, Bell's Dispatch, Kerr's City Post, Amoy en vele andere.
Dit is door de hele geschiedenis van het postzegelverzamelen heen voorgekomen en gebeurt nog steeds: sommige bekende vervalsingen hebben ook waarde.

Het moment waarop je reactie zichtbaar wordt kan per taal verschillen en tot maximaal 24 uur duren.