De geschiedenis van het postzegelverzamelen, deel 7 – Natalis Rondot

Eind jaren zeventig verscheen een fascinerende reeks artikelen van de heer K. Kouwenberg over de geschiedenis van het postzegelverzamelen in het Nederlandse tijdschrift Philatelie. Deze reeks inspireerde Rob Smit, eigenaar van PostBeeld, om de geschiedenis van het postzegelverzamelen in delen te herschrijven. Dit is deel 7. Zoals we al in eerdere afleveringen van deze column hebben gezien, was 1862 een zeer belangrijk jaar voor de ontwikkeling van het postzegelverzamelen. Daarom richten we ons opnieuw op de mensen die een belangrijke rol hebben gespeeld in de ontwikkeling van dit onderwerp. Een van hen was Natalis Rondot (geboren op 23 maart 1821 in Saint-Quentin, Noord-Frankrijk, overleden in Lyon op 26 augustus 1900).

Na zijn studie aan de Universiteit van Parijs vond hij werk bij de Kamer van Koophandel in Reims. Zijn werk bestond uit deelname aan internationale missies om handelsverdragen te sluiten en op jonge leeftijd (tussen 1843 en 1847) reisde hij naar landen als China, India, Indochina, Maleisië, Afrika, Rusland en België. Vervolgens werkte hij voor de Kamer van Koophandel in Lyon en bezocht in die hoedanigheid wereldtentoonstellingen. Hij was ook een productief schrijver.kijk hier) en publiceerde boeken over uiteenlopende onderwerpen. Een biografie getiteld "Natalis Rondot, sa vie et ses travaux", geschreven door Leon Galle, werd in 1902 gepubliceerd. Dit boek kunt u hier bekijken.. Kijk op de pagina waar zijn filatelistische items worden vermeld. Tussen april 1862 en november 1866 publiceerde hij een reeks artikelen in het 'Magasin Pittoresque', een Frans familietijdschrift. De reeks draagt ​​de titel 'Les Timbres-Poste de tous les états du globe'. Het is opmerkelijk hoe uitgebreid zijn kennis in de artikelen is. Gezien de beperkte informatie die destijds beschikbaar was via de weinige catalogi die werden gedrukt, bevatten de artikelen zoveel gegevens dat de vraag rijst waar Rondot al die gedetailleerde informatie vandaan haalde. Er is veel bekend over Rondot zelf, maar vrijwel niets over zijn filatelistische connecties. We weten niets anders over zijn publicaties over postzegels dan zijn reeks artikelen in het 'Magasin Pittoresque'. Wat wel bekend is, is dat hij een postzegelverzameling had die na zijn dood voor 15,000 francs werd verkocht aan een zekere Victor Robert. Het lijkt erop dat de reeks als nevenactiviteit werd geschreven, waarschijnlijk met de hulp van een derde. In dit verband komt de naam Armand Martin, een hoge ambtenaar van de Franse posterijen, naar voren. Het is in ieder geval duidelijk, ook uit zijn andere publicaties, dat Rondot over een zeer groot netwerk en een grondige aanpak beschikte. Rondot gebruikte een geografische indeling voor de artikelen in het 'Magasin Pittoresque', beginnend met Rusland, vervolgens Finland, Zweden, enzovoort. Hij toont voor elk land de herkomst van de postzegels, geeft een definitie, toont afbeeldingen in prachtige houtsneden, beschrijft de muntsoort, het land, de bevolking, het aantal verzonden brieven, hij vermeldt proeven en corrigeert zelfs fouten die destijds in de catalogi voorkwamen. Het lijkt onbegrijpelijk dat Rondot zoveel informatie kon verzamelen. K. Kouwenberg noemde hem, niet zonder reden, "de grootste filatelist aller tijden". Hieronder ziet u een pagina uit de tweeënhalve pagina's van Rondots eerste artikel over Rusland. Hieronder kunt u het artikel uit 1862 in het 'Magasin Pittoresque' lezen. Zijn artikelen zijn jarenlang van grote waarde geweest voor de ontwikkeling van (gespecialiseerde) collecties, vervolgstudies en catalogi. Zijn uitgebreide netwerk bleek uit zijn artikel over Griekenland uit juli 1864, waarin hij veel informatie en een lange lijst met kleurstalen van de grote Hermes-koppen gaf, aangeleverd door de heer Th. Leonardos, directeur-generaal van de Griekse posterijen. Ook de maker van de drukplaten voor de grote Hermes-koppen, Désiré-Albert Barre, hoofdgraveur van de Parijse munt, was blijkbaar een kennis van Rondot, afgaande op het bovengenoemde kleurenexperiment en een brief aan hem. Op de Wereldtentoonstelling van 1867 in Parijs waren 319 van Rondots prentgravures te zien, die hij voor zijn artikelen had gebruikt.